1.3
ASSIGN
ASSIGN (C). Przypisywanie funkcjom różnych wartości.
Zapis:
ASSIGN nazwa wartość
/assign blah lalala- funkcja $blah będzie miała wartość 'lalala'Kasowanie:
ASSIGN -nazwa
/assign -blahPrzykłady:
/assign blah 2
/assign brb ${blah * 2}
/echo $brb- pojawi się $blah razy (*) 2, czyli '4'/assign brb Ala ma kota
/assign blah ${#brb} - pojawi się '3'/assign blah.brb 123- powstanie $blah.brb równe 123. Patrz FOREACH.@ (C). To samo co ASSIGN, ale inaczej ;-)
Zapis:
@ nazwa = [wartość]
@ blah = [lalala]- funkcja $blah przyjmie wartość 'lalala'Kasowanie:
ASSIGN -nazwa
/assign -blah- tak samo jak dla ASSIGNDozwolone Formy Zapisu:
@ blah = [$hook(XYZ)]
@ blah = hook(XYZ)
@ blah = [${hook(XYZ)}]Przykłady:
@ blah = [$nickonly(nick!user@host)] - $blah przyjmie wartość 'nick'@ blah = 2
@ blah = blah + 1
echo $blah - pojawi się 2 + 1, czyli '3'@ blah[brb] = 123 - powstanie $blah.brb równe 123.Patrz FORACH.
UWAGI:
Zalecam szersze używanie @ niż ASSIGN, szczególnie dla operacji naliczbach (np. WHILE). Oprócz tego, @ jest prostsze w obsłudze, i nie stwarza przekłamań związanych z np. '{' i '}':
<{Lamer}> Mam sobie taki nick.Zapiszemy na oba sposoby:
/assign nick {Lamer} - $nick zgubi '{' i '}' => 'Lamer'@ nick = [{Lamer}] - $nick zostanie bez zmian => '{Lamer}'ASSIGN mają granice objętości - około 1000 znaków. Dlatego lepiejrozbijać większe ASSIGNy na mniejsze, lub jeszcze lepiej, zapisywać wtablicach:
@ blah[1] = [123], @ blah[2] = [456]... Patrz FOREACH.
